Kombat

Cennik mogą Państwo pobrać Tutaj!

KRAV-MAGA - jest obecnie najnowszym bojowym systemem samoobrony i walki wręcz. System zyskał uznanie ekspertów w dziedzinie sztuk walki i instruktorów wojskowych jako odkrywcza, skuteczna, niezwykle praktyczna metoda walki i samoobrony. Krav maga opracowana od podstaw przez Grandmastera Imi (Sde-Or) Lichtenfelda na potrzeby Izraelskich Sił Obronnych (IDF) i innych narodowych służb bezpieczeństwa, została gruntownie dostosowana do potrzeb osób cywilnych. Metoda została opracowana w taki sposób, aby zwykli obywatele młodzi i starzy, mężczyźni i kobiety mogli z powodzeniem z niej korzystać, niezależnie od poziomu swojej siły fizycznej. Łatwe do opanowania, naturalne techniki połączone dzięki współczesnym, wyrafinowanym metodom treningu, z logicznie zorganizowaną taktyką obrony tworzą system samoobrony charakteryzujący się prostotą. KRAV-MAGA to system walki traktowany jako ekstremalnie skuteczny zbiór technicznych i taktycznych rozwiązań służących samoobronie. Przy samoobronie, czyli obronie życia własnego lub innych ludzi nie można mówić o sporcie czy sztuce. KRAV-MAGA daje szansę przetrwania ataków szaleńców, osób zdeterminowanych na osiągnięcie celów religijnych, ideologicznych jak również ludzi działających pod wpływem substancji narkotycznych i psychotropowych. W celu ochrony życia obrońca uczy się uderzać w najbardziej czułe narządy człowieka. KRAV-MAGA jest oparta na odruchach. Charakteryzuje się maksymalnie skróconymi ruchami i walką w bliskim kontakcie. Uderzenia są zwykle wykonywane po najkrótszej linii, a wśród technik nożnych dominują niskie, niesygnalizowane kopnięcia (piszczel, kolano, krocze). KRAV-MAGA jest prosta i szybka w nauczaniu, bazuje na wzmacnianiu naturalnych odruchów człowieka i anatomicznych możliwościach organizmu. Obejmuje zarówno trening psychologiczny jak i praktyczną naukę samoobrony, gdzie jedną z podstawowych zasad jest jednoczesna obrona i atak na zasadzie ciosów łańcuchowych. Charakteryzuje się powtarzalnością struktury ruchu przy wielu wariantach zagrożenia. W czasie nauczania eliminuje się przyruchy, czyli ruchy niepotrzebne, nieuzasadnione. Zasadniczym celem nauczania jest poznanie możliwości własnego ciała, działania z zaskoczenia i ograniczaniu walorów agresora. Jest to najbardziej wszechstronny system samoobrony przystosowany do wymogów współczesnych czasów. Uczy uników przed kilkoma agresorami, walki w różnych kierunkach i na różnych dystansach. Stwarzamy sytuacje zbliżone do rzeczywistości, prowadząc zajęcia na klatkach schodowych, w autobusach, w ciemnościach, w wodzie. KRAV-MAGA często uważana jest za system brutalny, składający się głównie z "ciosów poniżej pasa". Zawiera twarde uderzenia rękami i łokciami, uderzenia kolanami rodem z boksu tajskiego, niskie kopnięcia przechodzące przez cel, chwyty, obronę przed nożem i bronią palną. Ciosy zadaje się przy użyciu każdych dostępnych narzędzi, przez które rozumie się nie tylko części ciała, takie jak: głowa, łokcie, pięści, dłonie, palce, kolana i stopy, ale także przedmioty codziennego użytku, począwszy od damskiej torebki, poprzez komplet kluczy, a na śmietniku czy kiju bejsbolowym skończywszy. Cele ataku stanowią czułe punkty ciała ludzkiego: oczy, gardło, obojczyki, mostek, nerki, wolne żebra, splot słoneczny, krocze, kolana, staw skokowy.

Mieszane sztuki walki (MMA, Mixed Martial Arts) - forma walki wręcz umożliwiająca stosowanie technik z różnych stylów walki, zarówno chwytnych jak i uderzanych (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Jest to jeden ze współczesnych, najszybciej rozwijających się kierunków sztuk walki - zapewnienie widowiska sportowego, w którym walka toczy się przy jak najmniejszych ograniczeniach, ale jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka śmierci i poważnych, trwałych obrażeń ciała. W mieszanych sztukach walki praktykuje się tzw. trening przekrojowy przygotowujący zawodnika do walki zarówno w stójce, jak i w parterze oraz zwarciu. Akcentowana jest w nim umiejętność płynnego przechodzenia między tymi trzema dystansami. W typowych walkach MMA dozwolone są ciosy pięściami, kopnięcia, rzuty, duszenia, dźwignie, natomiast zabronione są techniki stwarzające znaczne niebezpieczeństwo dla zdrowia zawodników (gryzienie, zahaczanie - wkładania palców w otwory fizjologiczne, np. usta czy nos, atakowanie genitaliów, oczu i krtani, uderzanie głową, uderzanie w kręgosłup, stosowanie dźwigni na małe stawy). Mogą być wprowadzone również dodatkowe ograniczenia, zabraniające np. ciosów łokciami, dźwigni na kręgosłup, dźwigni skrętowych na kolana, wykonywania rzutów skutkujących upadkiem rywala na głowę albo kopnięć w parterze.

Boks, pięściarstwo - jeden z najstarszych sportów, w którym dwóch zawodników walczy ze sobą jedynie przy użyciu pięści. Ciosy bokserskie stanowią podstawowy element techniki w walce bokserskiej. Są prawidłowe jeżeli zadawane są przednią, wypchaną częścią zamkniętej rękawicy (często oznaczoną na biało) w przednie i boczne części głowy (do linii uszu) oraz powyżej pasa z przodu i z boku do linii ramion opuszczonych luźno wzdłuż tułowia, rozróżnia się: ciosy sierpowe, ciosy proste, ciosy z dołu. W zależności od tego która ręka zadaje ciosy rozróżnia się ciosy prawe i lewe; w zależności od celu, w który wymierzony jest cios, dzieli się je na ciosy na górę (w głowę) i ciosy na dół (w tułów); w zależności od ich zasięgu wyróżnia się ciosy krótkie i długie. Bardzo ważna w boksie jest technika czyli całokształt sposobów prowadzenia akcji w obronie i ataku. Taktyczna dojrzałość boksera pozostaje w prostym stosunku do jego przygotowania technicznego. Im bogatsza jest technika boksera, tym bardziej różnorodna taktyka. W szerokim pojęciu techniki bokserskiej zawierają sie: umiejętność szybkiego, lekkiego poruszania się po ringu (co pozwala bokserowi wybrać w błyskawicznie zmieniających się sytuacjach walki odpowiedni moment dla ataku i obrony); opanowanie wszystkich ciosów atakujących, opartych na dokładnej koordynacji ruchu, wykonywanych nieoczekiwanie, szybko, dokładnie z nieodzowną ostrością i siłą; trwałe wiadomości i nawyki w zakresie akcji obronnych, zabezpieczające przed ciosami przeciwnika; opanowanie techniki kontrciosów w połączeniu ich z tą czy inną obroną. Opanować technikę boksu i stosować ją w wlace może tylko bokser wszechstronnie fizycznie przygotowany, doskonale panujący nad ruchami swego ciała. Prawidłowe, celowe stosowanie dobrze przyswojonej techniki pozwala bokserowi w sposób nieprzymuszony, szybko i lekko przeprowadzać najbardziej skomplikowane i różnorodne działania. Pozycja bokserska w trakcie walki nie może być wciąż taka sama: zmienia się położenie rąk, nóg i tułowia; położenia wyjściowe zmieniają się w zależności od rodzaju przygotowawczych ruchów boksera, wynikających z jego zamierzeń, i od oceny zachowania się przeciwnika. Każdy bokser powinien dążyć do wypracowania sobie indywidualnego stylu walki, w oparciu o podstawowe zasady techniki.

Aikido - japońska sztuka walki opracowana przez sensei'a Morihei'a Ueshibę w oparciu o własne doświadczenia z Daito-ryu aikijutsu oraz walkę za pomocą włóczni yari i krótkiego kija jo. Jednak prawdopodobnie największy wpływ na formy aikido miała sztuka walki japońskim mieczem katana. W wielu przypadkach ruchy osoby ćwiczącej aikido przypominają ruchy szermierza bez miecza. Występujące w aikido uderzenia shomenuchi i yokomenuchi wywodzą się z ataku z bronią, a odpowiadające im techniki - z form odbierania broni. Techniki aikido składają się głównie z rzutów, dźwigni, szczególnie z dźwigni na małe stawy: nadgarstki i łokcie oraz uników i padów. Rozróżnia się suwari waza (techniki wykonywane w pozycji niskiej) i tachi waza (techniki wykonywane w pozycji wysokiej). Coraz bardziej zaawansowane techniki unieruchomień to ikkyo, nikyo, sankyo, jonkyo, gokyo, rokkyo (np. sankyo polega na wykręcaniu ręki). Oprócz walki wręcz, aikido zawiera elementy walki bronią, w celach ćwiczebnych używane są: j? bokken, tant?. Aikido jest uważane za niezwykle trudną sztukę walki, gdyż wymaga zgrania dwóch ciał będących w ruchu, które w początkowej fazie zmierzają w różnych kierunkach.Ważną rzeczą jest także strona moralna, gdyż w aikido przeciwnik nie jest wrogiem, którego należy zniszczyć, tylko osobą która pobłądziła. Aikido opiera się na zasadzie unikania starcia. Należy minąć siłę i impet przeciwnika, wykorzystując je przeciwko niemu, wytrącając go z równowagi. Jeśli poruszymy się za wcześnie, to przeciwnik będzie mógł zmienić kierunek ataku, a jeśli poruszymy się zbyt późno, nie zdołamy uniknąć ataku. Aikido zostało opracowane tak, by móc się obronić przed wieloma przeciwnikami, zgodnie z zasadą: jeden rodzaj ataku - wiele technik obrony oraz wiele rodzajów ataku - jedna technika

Siłownia - nasza siłownia wyposażona jest w sprzęt renomowanej firmy PRECOR, MARBO SPORT oraz VISION FITNESS. Do każdego klienta podchodzimy indywidualnie, oferując profesjonalną pomoc instruktorów kulturystyki. Udzielamy fachowych porad żywieniowych, suplementacyjnych oraz oferujemy bezpłatne rozpisywanie planów treningowych.